จากคนที่ไม่เคยรู้จัก กลายมาเป็นคนรู้จัก

 

ประมาณปี 05 ผมได้เจอผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนึงที่บ้านพักคนชรา เธอมาทำบุญที่บ้านพักคนชราบางแค

โดยพาเพื่อน อาม่า แฟน  มามากมาย ผมกลับจากเมืองนอก ตั้งใจมาทำบุญเหมือนกัน เรามาทำบุญพร้อมกัน

เนื่องจากตอนนั้นเราอยู่ในคลับนีโอ  ด้วยกันเลยบังเอิญได้รู้จัก

 

ผมคนที่ไม่อยู่ในความทรงจำเธอตั้งแต่ครั้งแรกเห็น

เธอคนที่อยู่ในความทรงจำผมตั้งแต่ผมรู้จักเธอ(ถามว่าผมรู้สึกกับเธอยังงัยเหรอ...น้องคนนี้น่ารักดี)

 

นั่นเป็นครั้งแรกที่เราเจอกัน น่าจะมีแค่คำว่าหวัดดีค่ะ หวัดดีครับ แค่นั้นที่เราได้พูดกัน

 แต่หลังจากนั้นก้อคุยกันบ้างด้วย msn ในฐานะคนในคลับ

 

หลังจากนั้นเจอกันอีกที ภายในปีนั้นในงานของคลับอีกเช่นเคย ผมชวนเธอมาในฐานะน้องสาวคนนึง

ผมจำได้ว่าผมเป็นคนชวนเองและบอกว่ามาเถอะน้องสาวพี่กลัวอะไร  ตอนนั้นเราเป็นพี่ชายน้องสาวกัน

หลังจากนั้นต่างคนต่างดำเนินชีวิต ต่างเจอะเจอผู้คนมากมาย มีชีวิตของตัวเอง ปรึกษาปัญาหาซึ่งกันและกัน

นี่แหละครับเธอคนนี้น้องสาวผม